Rubik's Kubus Lamp
Voorjaar 2025
Omdat ik net mijn tenen in het water van de glas in lood wereld heb gedipt wil ik verschillende dingen proberen. De Tiffanytechniek waarbij je koperfolie gebruikt om het glas aan elkaar te maken is van origine ontstaan voor de geweldige Tiffanylampen. Dus waarom zou ik niet ook starten met een lamp?
Om het mezelf simpel te maken begin ik nog niet met de groen gegolfde art nouveau lamp van mijn dromen, maar met een kubus. Je weet wel, die ene.
Rechte lijnen, vrolijke kleuren, het hit de nostalgie snaar. Ik heb er zin in.
Alle uren houd ik bij, van elk project trouwens, om inzicht te krijgen in waar ik tijd kan winnen. Al doende leert men én ik houd van bijhouden, uittekenen en afvinken dus heb altijd het aan glas-en-lood gewijde notitieboek bij de hand.
Het begon allemaal met een daadwerkelijke Rubik’s Kubus. Na een half uur draaien aan de vond ik een combinatie die me aansprak; nergens twee vlakken van dezelfde kleur naast elkaar.
Of nouja, die twee blauwe die je ziet? Die zitten aan de ‘onderkant’, het vlak van de kubus dat niet van glas gemaakt wordt. De bovenkant van de kubus op de linkerfoto is ‘achter’ geworden in het schetsboek.
Onze twee katten zijn gezellig en hangen regelmatig rond in de werkplaats. Gizmo de gevlekte kater zit graag te observeren en rode poes Figaro is moeilijk uit haar wollen hoekje in de kast te krijgen. Alleen tijdens het solderen zijn ze verbannen uit de werkplaats. Die dampen zijn niet voor de poes.
De glazen kubus staat op een stevige transparante basis, waar ik zoals je kan zien een hoekje uit heb gelaten zodat er ruimte is voor het snoer.
De houten basis maakte ik samen met Jochum en onze houtlaser. Bij de bouwmarkt scoorde ik snoer en fitting. Na een beetje geklungel met houten cirkels om die fitting rechtop te houden stond daar ineens een werkende lamp!
Ik twijfelde of ik zwarte patina moest aanbrengen maar ben erg blij dat ik het heb gedaan. Het vergroot het contrast en zorgt er echt voor dat het glas de ster van de show is.
Laten we nog even naar de glaskeuze kijken. Ik ben blij met de kleuren maar wil bij het maken van de volgende kubuslamp bewuster rekening houden met de transparantie van het glas.
Door het rode, oranje en blauwe glas heen schijnt het licht nu prachtig op de muur en de ruimte in, maar het peertje schijnt soms recht in je ogen en kan je de constructie zien.
Het gele, witte en groene glas in dit werk laten het licht wel door maar je kan er niet doorheen kijken. Dat vind ik beter werken voor een lamp, maar het schaduwspel is minder spectaculair. Iets om over te mijmeren.
Ook wil ik nadenken over de dikte van de lijnen. Omdat ik de vier zijkanten haaks tegen elkaar aan heb gezet krijgt elk vlak een bredere lijn links. De bovenste lijn is ook breed door het bevestigen van het dakje. Hierdoor blijft rechts een dunne lijn over. Het stoort niet enorm, maar is uit balans en wellicht iets dat ik in een volgende versie net anders doe, bijvoorbeeld door met kopertape de rechter soldeerlijn te verbreden.
Het goed op de foto krijgen van een lamp blijkt overigens een vak opzich!
Al met al vind ik het een zeer geslaagd project, zeker als ik onthoud dat dit een van mijn eerste werken is.
De vrolijke kubus staat in onze eigen woonkamer kleurig te stralen. Ondertussen zijn de schetsen voor een nieuwe variant zijn zich al aan het vormen in mijn achterhoofd.